Presentatie opdracht “daarheen en weer terug”

Woensdagmiddag 16 maart ’05 meld ik me bij de conciërge van het Comenius College in Leeuwarden. Jan Witvoet en Duco Schriemer halen me daar op en brengen me naar het handarbeidlokaal. Medeleerling Harmen van der Land en docent Frits Sibers voegen zich bij het gezelschap. Koffie en thee staan klaar en we scharen ons om tafel.

Enigszins gespannen leggen de jongens hun verslag voor. Het ziet er keurig verzorgd uit. Op de voorkant prijkt een foto van “dè boot”; het onderwerp van hun opdracht.

Lees hier de tekst van de opdracht.

Het verslag is rijkelijk geïllustreerd met allerlei tabellen en berekeningen, voorzien van een uitgebreide bronvermelding en zelfs een begrippenlijst.

Lees hier het hele verslag.

Met z’n drieën hebben ze zich de afgelopen maanden intensief bezig gehouden met de vraag hoe de boot het beste kan varen op zonne-energie. Jan steekt van wal met een uitleg over hoe ze het probleem hebben aangepakt. Harmen en Duco vullen zijn verhaal aan. Het is duidelijk dat ze zich enorm hebben verdiept in allerlei technische kwesties. Omdat ze wel zien dat ik daar niet zoveel van begrijp, doen ze erg hun best om het zo eenvoudig mogelijk uit te leggen.

Ze hebben een aantal verschillende mogelijkheden met elkaar vergeleken en zijn vervolgens tot een advies gekomen. Tijdens hun onderzoek zijn ze bij verschillende bedrijven te rade gegaan. Van de fa. Vetus (fabrikant van accu’s voor boten) hebben ze – na een aantal pogingen om contact te krijgen - de benodigde informatie gekregen om hun berekeningen te kunnen uitvoeren.

Zo ontdekken ze dat de aanname over het benodigde vermogen voor de boot niet juist is. In plaats van een motor van 25 PK, heeft de boot slecht zo’n 5 PK nodig om te kunnen varen. Dit heeft tot gevolg dat veel minder zonnepanelen en accu’s nodig zijn, en het dus ook goedkoper kan worden. Een andere verrassende uitkomst is, dat een dubbele hoeveelheid stroom relatief maar weinig meer snelheid oplevert.

De jongens hebben veel tijd en energie in het werkstuk gestoken. Ze zijn er geleidelijk steeds dieper ingedoken en zijn erachter gekomen dat het allemaal niet zo simpel is als het eerst leek. Het is frustrerend voor ze dat ze soms lang moeten wachten voordat ze een antwoord krijgen op hun vragen aan bedrijven. En dat er steeds nieuwe vragen en problemen opgelost moeten worden. De jongens hebben hierdoor goed begrepen dat je in de praktijk met allerlei onverwachte obstakels te maken hebt. En ze realiseren zich, dat dit soort onderzoek eigenlijk proefondervindelijk zou moeten plaatsvinden. Door te experimenteren kun je pas ontdekken of iets goed werkt.

Desgevraagd zijn ze wel tevreden met het resultaat. En hoewel ze zich heel bescheiden opstellen, zijn ze toch ook wel trots op hun presentatie. Uiteraard zal SKOP de bevindingen uit het verslag en het advies serieus bestuderen en bekijken hoe we ons voordeel daarmee kunnen doen. Harmen zal ervoor zorgen dat het verslag nog per mail aan Arjen de Haas wordt verstuurd. Wanneer Arjen nog technische vragen heeft, kan daarover natuurlijk nog contact met de adviseurs worden opgenomen. Docent Frits bevestigt dat de leerlingen een degelijk stuk werk hebben afgeleverd en zorgt ervoor dat dit ook op de website van het Adviesbureau wordt gepubliceerd.

Als blijk van dank kan ik ieder een souvenir uit Senegal overhandigen: een mini-pirogue. En een oorkonde waarop SKOP en ARBRES hun dank uitspreken voor het werk dat Jan, Duco en Harmen hebben verzet. Ze reageren hier wat verlegen op, maar vinden het erg leuk om ècht iets uit Senegal te krijgen! Opgelucht omdat ze nu weten dat ze een goede beoordeling hebben, kunnen ze hun presentatie voorbereiden die ‘s avonds voor de rest van de school wordt gehouden door alle leerlingen die een profielwerkstuk hebben gemaakt.